Obywatel Howard Hughes

Bohater filmu “Aviator” Martina Scorsese to jeden z najbardziej tajemniczych ludzi XX wieku

Jeden z najbogatszych ludzi Ameryki, który umiera z głodu. Milioner, który zatrudnia się jako tragarz. Lew salonowy w postrzępionej koszuli. Życiorys Hughesa to ciąg paradoksów

Miał trzy namiętności: lotnictwo, kino i kobiety. I mimo że w każdej z dziedzin osiągnął sukces, wciąż czuł się niespełniony. Obok magnata prasowego Williama Randolpha Hearsta miał być drugim pierwowzorem bohatera filmu Orsona Wellesa. “Obywatel Kane” opowiada o ogarniętym niespożytą ambicją, a przy tym samotnym i nieszczęśliwym milionerze.
Za wszelką cenę
- Cokolwiek by to miało kosztować, zostanę największym producentem filmowym w Hollywood – oświadczył Hughes w 1927 r., gdy zadomowił się w Los Angeles. Miał 23 lata, po śmierci ojca odziedziczył fortunę, którą trwonił na spekulacje giełdowe, podarunki dla kobiet i budowę prototypów samochodów.
Rozpoczął pracę nad pierwszym filmem i zwolnił reżysera, którego sam zastąpił. “Hell’s Angels”, historia braci, pilotów RAF-u, narażających życie w walkach powietrznych, przyniosła mu uznanie. Odkryta przez niego Jean Harlow z dnia na dzień została gwiazdą, dzięki wypowiadanej w filmie kwestii: “Czy będzie pan zaszokowany, jeśli włożę coś wygodniejszego?”.
Kolejnym filmem, który potwierdził markę Hughesa – reżysera był późniejszy o 13 lat “Wyjęty spod prawa”. Produkcja ciągnęła się przez 9 miesięcy, a milioner narzekał na niewykorzystanie nowej gwiazdy: – Nie robimy należytego użytku z piersi Jane Russel.
Batalia o biust aktorki przeszła do historii kina: Hughes wciąż powiększał dekolty w jej kostiumach, a po to, by piersi robiły większe wrażenie, skonstruował specjalny biustonosz. Zdjęcie wydekoltowanej Russel, opartej o stóg siana, z koltem w ręku, znał każdy amerykański szeregowiec. I choć krytyka nazwała “Wyjętego spod prawa” szmirą wszech czasów, obraz stał się przebojem, który zarobił więcej niż “Przeminęło z wiatrem” . Cenzorzy nie chcieli zgodzić się na wyświetlanie filmu, tym bardziej, że był promowany gigantycznymi plakatami z napisem: “Jak chciałbyś poszamotać się z Russel?”. Hughes wytoczył im proces, który stał się kamieniem milowym w walce z obyczajową cenzurą.
Milioner tragarzem
- Proszę ciąć. Jak najkrócej – dwudziestokilkuletni elegant usadowił się na fotelu. Fryzjer nie oponował i klient nabrał wyglądu człowieka z ulicy. Był rok 1932. Młody człowiek po wizycie u fryzjera odwiedził tanie sklepy: kupił ubranie z bawełny i buty, jakie nosili ekspedienci. Wsiadł w pociąg do Teksasu i stanął w kolejce do biura zatrudnienia American Airlines. Po okazaniu karty pilota wydanej na nazwisko Charles Howard dostał stanowisko tragarza. Od 7.30 ładował bagaże, potem siadał na miejscu drugiego pilota i uczył się latania. Sztukę opanował szybko. Miał przed sobą karierę w American Airlines, kiedy rozpoznano w nim Howarda Hughesa. Milioner, który jako nastolatek dostawał kieszonkowego 5 tys. dolarów, zarabiał 115 miesięcznie. Po ujawnieniu mistyfikacji ogłosił, że zbierał materiał do filmu. Doświadczenia wykorzystał w innym celu.
Założył Hughes Aircraft Company w Kaliforni, zatrudniając 3000 naukowców i konstruktorów samolotów. Potem przejął linie lotnicze TWA i zaczął starania, by wprowadzić Amerykę w erę odrzutowców. Podczas wojny zaprojektował supernowoczesne podajniki amunicji, potem także rakiety powietrze-powietrze. Stał się twórcą największego samolotu, jaki kiedykolwiek latał – Herculesa o drewnianej konstrukcji, zwanego Świerkową Gęsią.
Do historii przeszły jego rekordy lotnicze. 9 godz. i 27 min.trwała jego lot przez Stany Zjednoczone, a 3 dni, 19 godz. i 17 min. naookoło kuli ziemskiej . Po kolejnym rekordzie i triumfalnym przejeździe przez ulice Nowego Jorku, uciekł z przyjęcia. Zadzwonił i rzucił – Kate, doleciałem.
Dziwkarz publiczny nr. 1
Kate to Katherine Hepburn, czterokrotna zdobywczyni Oscara. Była jedną z kilkuset kochanek Hughesa, i jedną z kilku, o których myślał poważnie. Żądnej nie potrafił dochować wierności.
- Byłam w nim zakochana do szaleństwa – wyznała po latach Hepburn. Mimo to odeszła. Zwykle powodem rozstań były ciągłe zdrady Howarda. Hepburn jednak bała się ciągłej rywalizacji – oboje nie potrafili ustępować. Później nie spotkał nikogo, komu mógłby być w równym stopniu oddany. Jego żona Jean Peters pojawiła się zbyt późno.
W wytwórni RKO Hughes zatrudniał początkujące gwiazdeczki, mamiąc je wizją kariery. Otrzymywały strzeżony apartament, pensję i harmonogram wypełniony lekcjami tańca, śpiewu i aktorstwa. Wieczory wypełniało oczekiwanie na spotkanie z tajemniczym panem Hughesem, którego większość nigdy nie zobaczyła na oczy. Nieliczne doczekały się obiecanych ról.
Oferował małżeństwo dziesiątkom kobiet, Ginger Rogers i Lanie Turner. Obietnicę spełnił raz, z Peters (wcześniejsze małżeństwo z Ellą Rice zaaranżowała rodzina). Nawet dla niej nie potrafił zrezygnować z podwójnego życia: mając 51 lat postawił sobie za cel spędzenie sylwestra z trzema kobietami. W hotelowej jadalni czekała Jean Peters, przy stoliku udekorowanym bukietem gardenii. W sali obok siedziała Susan Gayward z różami i szmaragdową bransoletką jako upominkiem. W hotelowym bungalowie tkwiła gwiazdka Yvonne Schunert. Hughes przysiadał przy każdym ze stolików na kilka minut, po czym znikał, wywołany do “niezwykle ważnego telefonu”. Hayward zorientowała się, że coś nie gra: pobiegła za Hughesem, doganiając go przy stole Peters: – Cześć, Jean – rzuciła. – Jesteś dziś na liście druga, prawda? Bo ja jestem pierwsza.
Milioner musiał zrezygnować z potrójnej randki – spędził noc z Yvonne. Nic dziwnego, że gazety nazwały go “dziwkarzem publicznym nr 1″
Luksusowa śmierć
Kiedy 5 kwietnia 1976 r. lekarz wszedł do hotelowego apartamentu w meksykańskim Acapulco, aby zbadać Howarda Hughesa, nie wierzył własnym oczom. W najdroższym w hotelu leżał człowiek, który wyglądał na 80 lat. Był nagi, na kościstych rękach widniały ślady od zastrzyków, a brzuch miał wydęty z niedożywienia. – Najbogatszy człowiek w Ameryce chory, zagłodzony i zaniedbany niczym bezdomny – wspominał lekarz. Podczas sekcji zwłok okazało się, że milioner nie musiał umrzeć. Przyczyną śmierci było niedożywienie i przedawkowanie kodeiny.
Ludzie z otoczenia Hughesa, szybko zauważyli, że kłopoty emocjonalne bogacza mogą być złotą żyłą. Zachowywał się irracjonalnie, uciekał od świata, nie myjąc się, zapuszczając paznokcie i zużywając tony chusteczek, które miały go chronić przed zarazkami. Dodatkowo głuchł, przebyty w młodości syfilis niszczył szare komórki, odzywały się skutki wypadków. Dziś lekarze nie mają wątpliwości – życie Hughesa zniszczyła nerwica natręctw, możliwa do wyleczenia. Wtedy jednak nikt nie umiał jej zdiagnozować, a świta milionera znalazła “lekarstwo” – kodeinę, narkotyk, którym szpikowano go przez lata. Podwładni odcięli go od świata – przenoszony z miejsca na miejsce, miesiącami tkwił w zaciemnionych pokojach, izolowany od bliskich. Świta Hughesa w tym czasie bez opamiętania wydawała jego majątek – straty jego firmy w l. 70. wyniosły 100 mln dolarów.
Na pogrzeb w Houston przyszło kilkanaście osób z najbliższej rodziny, nie było przyjaciół, kochanek, filmowców. Na jednym z wieńców żałobnych powiewała wstęga z napisem: “Przybył, zobaczył, zwyciężył”. Ufundował go fitness club z Kaliforni.

Autor artykułu: Magda Piekarska

This entry was posted on Saturday, February 19th, 2005 at 12:01 am and is filed under Archiwa ze S?owa Pisanego. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

Archiwum Słowo Pisane

Obywatel Howard Hughes