Park z dziecięcych czasów

Klaus Schneider mieszka w Goerlitz w Niemczech, z urodzenia jest głogowianinem. Wczoraj w jego rodzinnym Głogowie odbyła się polsko-niemiecka konferencja naukowa o kościołach pokoju na Dolnym Śląsku, której był współorganizatorem.
Takie kościoły są jeszcze w Jaworze i Świdnicy. Ten głogowski się spalił. Obecnie na jego miejscu znajduje się lapidarium. Schneider pomógł zdobyć pieniądze na tę konferencję – z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Dreźnie. Urodził się w Głogowie w 1937 roku, wyjechał z tego miasta w 1945 r. Wrócił do niego dopiero po 40 latach nieobecności, towarzysząc 80-letniemu ojcu. Od tamtej pory przyjeżdża do Głogowa bardzo często, współpracuje z władzami miasta, ma tu znajomych i nauczył się języka polskiego.
- Mieszkałem w domu, który jako jeden z niewielu nie został zburzony w czasie wojny – mówi. – Widzę go z okna hotelu, w którym mieszkam, gdy tu przyjeżdżam. Widzę także park, w którym w dzieciństwie jeździłem na sankach.
Od wielu lat jest członkiem Towarzystwa Ziemi Głogowskiej. W Niemczech jest przewodniczącym Stowarzyszenia Przyjaciół i Mecenasów Muzeum Ślaskiego w Goerlitz. Przez lata pracował w firmie komputerowej IBM. Był także pracownikiem administracji państwowej w Saksonii. Teraz jest na emeryturze.
- Kiedy przyjechałem do Głogowa pierwszy raz, przeżyłem szok. Znalem tylko pięć polskich słów i wszystko tu było dla mnie obce – opowiada. – Teraz już się tu dobrze czuję, lubię spotykać się z moimi polskimi przyjaciółmi. Ale pozostaje mi żal w sercu, że to wszystko musiało się zdarzyć tak, jak się zdarzyło. Odczuwa to każdy Niemiec, który stąd pochodzi.

Autor artykułu: (DON)

This entry was posted on Saturday, October 30th, 2004 at 12:01 am and is filed under Archiwa ze S?owa Pisanego. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

Archiwum Słowo Pisane

Park z dziecięcych czasów